Przejdź do treści

Jak przenieść łącznik światła w inne miejsce przy zmianie układu drzwi w mieszkaniu

Memex Elektryka

Korytarz w mieszkaniu z drzwiami i łącznikiem światła na ścianie obok ościeżnicy

Zmiana drzwi wewnętrznych w mieszkaniu często oznacza zmianę kierunku ich otwierania. Nowe skrzydło otwiera się w drugą stronę, a dotychczasowy łącznik światła znajduje się teraz za drzwiami. Żeby zapalić światło, trzeba wejść do ciemnego pokoju i sięgać za skrzydło. Podobnie bywa po przesunięciu otworu drzwiowego lub likwidacji drzwi w ścianie działowej. Przeniesienie łącznika na drugą stronę ościeżnicy to niewielka przeróbka, ale trzeba ją wykonać tak, żeby połączenia zostały dostępne, a przewody nie trafiły w przypadkowe miejsca ściany.

Jak zwykle prowadzone są przewody do łącznika

W typowej instalacji mieszkaniowej do łącznika dochodzi przewód z puszki rozgałęźnej, umieszczonej zwykle pod sufitem nad łącznikiem lub w pobliżu drzwi. W łączniku przerywa się przewód fazowy, a sam łącznik nie potrzebuje przewodu neutralnego, chyba że jest elektroniczny. Przed planowaniem prac warto ustalić, skąd przychodzi przewód. Pomocny jest wykrywacz przewodów lub ostrożna obserwacja śladów bruzd w tynku. Jak bezpiecznie sprawdzić przewód w ścianie, opisaliśmy w artykule jak sprawdzić, czy przewód elektryczny w ścianie jest pod napięciem bez kucia tynku.

Trzy sposoby przeniesienia łącznika

Wybór zależy od odległości nowego miejsca, rodzaju ściany i tego, czy mieszkanie przechodzi większy remont.

  1. Przedłużenie od starej puszki. Stara puszka zostaje jako puszka połączeniowa zamknięta pokrywą lub zaślepką, a od niej prowadzi się krótką bruzdą nowy odcinek przewodu do puszki w nowym miejscu. Połączenia wykonuje się złączkami instalacyjnymi. Starej puszki z połączeniami nie wolno zatynkować, musi pozostać dostępna.
  2. Nowy przewód od puszki rozgałęźnej. Jeśli puszka rozgałęźna jest blisko, czystszym rozwiązaniem jest poprowadzenie nowego przewodu bezpośrednio od niej do nowego łącznika i odłączenie starego odcinka. Na ścianie nie przybywa wtedy puszek z połączeniami.
  3. Łącznik bezprzewodowy. W puszce lampy lub w miejscu starego łącznika montuje się odbiornik sterowany radiowo, a na ścianie przy drzwiach przykleja się lub przykręca łącznik bez przewodów. Rozwiązanie nie wymaga kucia, sprawdza się w mieszkaniach po świeżym remoncie i na ścianach, w których bruzdy są niewskazane.

Każde z rozwiązań ma swoje ograniczenia. Przedłużenie od starej puszki jest najszybsze, ale na ścianie zostaje zaślepka w miejscu dawnego łącznika. Można ją zamaskować, montując w tym miejscu na przykład gniazdo, jeśli w puszce jest dostęp do przewodu neutralnego i ochronnego, albo przykryć pokrywą w kolorze ściany. Nowy przewód od puszki rozgałęźnej wymaga dłuższej bruzdy, często pod sufitem, ale daje najczystszy efekt. Łącznik bezprzewodowy jest najszybszy w montażu, wymaga jednak odbiornika zgodnego z oprawą i miejsca na niego w puszce lub przy lampie, a w niektórych modelach także wymiany baterii w nadajniku.

W mieszkaniach w blokach z wielkiej płyty przewody często biegną w kanałach w płytach stropowych i ściennych, a puszki rozgałęźne znajdują się w nietypowych miejscach. Zanim zaczniesz kuć, warto otworzyć najbliższe puszki i ustalić, którędy faktycznie idzie przewód do łącznika.

Gdzie umieścić nowy łącznik

Łącznik montuje się po stronie klamki, tak żeby dało się go użyć, zanim wejdzie się do pomieszczenia. Kilka praktycznych wskazówek:

  • odległość od ościeżnicy zwykle wynosi kilkanaście centymetrów, tak żeby ramka nie kolidowała z opaską drzwi,
  • wysokość dobrze jest dopasować do pozostałych łączników w mieszkaniu, najczęściej przyjmuje się około 1,0-1,2 m od podłogi,
  • nowe bruzdy prowadzi się pionowo lub poziomo, w pasach przyjętych dla instalacji, a nie po skosie,
  • w ścianach nośnych i żelbetowych bloków poziome bruzdy są niewskazane, a większe ingerencje wymagają uzgodnienia z zarządcą budynku.

Wykonanie krok po kroku

  1. Wyłącz obwód oświetleniowy w rozdzielnicy i sprawdź brak napięcia w puszce łącznika.
  2. Zdemontuj stary łącznik i oznacz przewody, zwłaszcza gdy łącznik jest podwójny lub schodowy.
  3. Wytnij otwór pod nową puszkę i wykonaj bruzdę na odpowiednią głębokość, tak żeby przewód był przykryty tynkiem.
  4. Osadź puszkę na zaprawie gipsowej i poprowadź przewód o przekroju takim jak w istniejącym obwodzie, w obwodach oświetleniowych zwykle 1,5 mm².
  5. Wykonaj połączenia w starej puszce złączkami i zamknij ją pokrywą albo odłącz stary odcinek w puszce rozgałęźnej.
  6. Zamontuj łącznik, sprawdź działanie, a po związaniu zaprawy zaszpachluj bruzdę i pomaluj ścianę.

Przy okazji przeniesienia łącznika można wymienić osprzęt na nowszy. Na co zwrócić uwagę, opisaliśmy w tekście jak wymienić przestarzały włącznik światła na nowoczesny. Do typowego punktu świetlnego wystarczą łączniki jednobiegunowe, a przy sterowaniu z dwóch miejsc potrzebne będą łączniki schodowe.

Po przeróbce dobrze jest sprawdzić, czy łącznik rozłącza przewód fazowy, a nie neutralny. Przy łączniku włączonym w przewód neutralny oprawa po wyłączeniu światła nadal jest pod napięciem, co stwarza zagrożenie przy wymianie żarówki. Sprawdzenie zajmuje chwilę: przy wyłączonym łączniku próbnik przyłożony do oprawy nie powinien wskazywać napięcia. Przy okazji warto skontrolować stan przewodów w starej puszce i wymienić złączki, jeśli są przebarwione.

Czego unikać

  • Połączeń przewodów zatynkowanych w ścianie bez puszki.
  • Przedłużania przewodów skręcaniem i taśmą izolacyjną zamiast złączek.
  • Przewodu o mniejszym przekroju niż w pozostałej części obwodu.
  • Prowadzenia bruzd w miejscach, gdzie później będą wieszane szafki lub wkręcane kołki.
  • Zostawiania starej puszki bez opisu, przez co po latach nikt nie wie, co się w niej znajduje.

Przeniesienie łącznika zajmuje zwykle kilka godzin, a wygoda zapalania światła od strony klamki jest odczuwalna każdego dnia. Jeśli nie masz uprawnień ani doświadczenia w pracach elektrycznych, zleć przeróbkę elektrykowi.

Przeczytaj także