Przejdź do treści

Jak podłączyć zasobnik ciepłej wody do kotła jednofunkcyjnego

Memex Hydraulika

Pojemnościowy zasobnik ciepłej wody w pomieszczeniu technicznym domu

Kocioł jednofunkcyjny, w odróżnieniu od dwufunkcyjnego, nie podgrzewa wody przepływowo. Do przygotowania ciepłej wody użytkowej potrzebuje zasobnika, czyli izolowanego zbiornika z wężownicą, przez którą przepływa gorąca woda z kotła. Taki układ zapewnia duży zapas ciepłej wody, stabilną temperaturę i wygodę przy kilku punktach poboru naraz. Poprawne podłączenie wymaga jednak kilku elementów, bez których zasobnik grzeje wolno lub w ogóle nie działa.

Jak dobrać zasobnik

Pojemność zasobnika zależy od liczby domowników, liczby łazienek i sposobu korzystania z wody. Orientacyjnie przyjmuje się 30-50 litrów na osobę, ale ważniejsze są szczyty poboru, na przykład kilka pryszniców jeden po drugim rano.

GospodarstwoOrientacyjna pojemność
1-2 osoby, jedna łazienka80-120 l
3-4 osoby, jedna lub dwie łazienki120-200 l
5 osób i więcej lub wanna z hydromasażem200-300 l

Drugim parametrem jest moc wężownicy, która powinna współgrać z mocą kotła. Wężownica o zbyt małej powierzchni wydłuża nagrzewanie, a kocioł taktuje. Warto też zwrócić uwagę na izolację zasobnika, bo od niej zależą straty ciepła w nocy. Zasobniki pionowe stojące, wiszące i poziome znajdziesz w kategorii zasobniki ciepłej wody użytkowej do kotłów.

Priorytet ciepłej wody i sterowanie

Kocioł musi wiedzieć, kiedy grzać zasobnik, a kiedy instalację c.o. Służy do tego czujnik temperatury umieszczony w tulei zasobnika i element, który kieruje gorącą wodę do wężownicy.

  • Zawór trójdrogowy. Najczęstsze rozwiązanie. Wiele kotłów jednofunkcyjnych ma go fabrycznie albo jako zestaw do dokupienia. Gdy zasobnik potrzebuje ciepła, zawór przełącza obieg z grzejników na wężownicę.
  • Druga pompa ładująca. Stosowana w kotłach bez zaworu, w układach z kilkoma obiegami. Wymaga zaworu zwrotnego, żeby obiegi się nie mieszały.
  • Czujnik zasobnika. Typ czujnika (NTC lub termostat) musi pasować do kotła. Producenci podają to w instrukcji.

W ustawieniach kotła włącza się zwykle priorytet ciepłej wody. Podczas ładowania zasobnika grzejniki na chwilę stygną, co w praktyce jest niezauważalne przy dobrze dobranym zasobniku.

Przed zakupem warto też sprawdzić, czy kocioł w ogóle przewiduje współpracę z zasobnikiem. Niektóre starsze kotły jednofunkcyjne nie mają wejścia na czujnik zasobnika i nie obsługują priorytetu ciepłej wody. W takim przypadku trzeba zastosować zewnętrzny termostat z pompą ładującą albo sterownik, który zarządza obydwoma obiegami.

Podłączenie krok po kroku

  1. Ustaw zasobnik jak najbliżej kotła, by skrócić rury zasilania i powrotu wężownicy.
  2. Podłącz zasilanie wężownicy do górnego króćca, a powrót do dolnego, zgodnie z oznaczeniami producenta. Odwrotne podłączenie wyraźnie obniża wydajność.
  3. Na wejściu zimnej wody zamontuj zawór odcinający, zawór zwrotny i zawór bezpieczeństwa, najlepiej jako grupę bezpieczeństwa. Wylot zaworu bezpieczeństwa wyprowadź do kanalizacji przez lejek.
  4. Przy ciśnieniu w sieci powyżej około 4-5 barów zastosuj reduktor ciśnienia przed zasobnikiem.
  5. Rozważ naczynie wzbiorcze do ciepłej wody użytkowej. Przejmuje ono przyrost objętości wody przy grzaniu, dzięki czemu zawór bezpieczeństwa nie kapie.
  6. Wsuń czujnik do tulei w zasobniku i podłącz go do kotła zgodnie ze schematem.
  7. Napełnij zasobnik wodą, odpowietrz go, otwierając kran ciepłej wody, a dopiero potem uruchom grzanie.

O doborze i ustawieniu naczynia przy zasobniku piszemy w tekście naczynie wzbiorcze do instalacji CWU.

Cyrkulacja, temperatura i eksploatacja

Jeśli łazienki są daleko od kotłowni, warto wykorzystać króciec cyrkulacji w zasobniku. Pompa cyrkulacyjna z zegarem lub czujnikiem utrzymuje ciepłą wodę w rurach, dzięki czemu nie trzeba długo czekać przy kranie.

  • Temperaturę wody w zasobniku ustawia się zwykle na 50-55 stopni. Okresowo warto podgrzać ją powyżej 60 stopni, co ogranicza rozwój bakterii.
  • Zasobniki emaliowane mają anodę magnezową, którą sprawdza się co rok lub dwa.
  • Przy twardej wodzie wężownica i dno zasobnika zarastają kamieniem, co obniża wydajność. Pomaga zmiękczanie wody i okresowe czyszczenie przez otwór rewizyjny.

Więcej o doborze temperatury przeczytasz w tekście o tym, jak ustawić temperaturę wody, by ograniczyć osadzanie kamienia i rozwój bakterii.

Raz w roku, najlepiej przy przeglądzie kotła, warto sprawdzić działanie zaworu bezpieczeństwa, krótko go uchylając, oraz ciśnienie wstępne w naczyniu wzbiorczym. Gdy zawór kapie stale, a nie tylko podczas grzania, przyczyną bywa osad na gnieździe lub zbyt wysokie ciśnienie w sieci. Zaniedbane drobiazgi skracają żywotność zasobnika, a sprawdzenie ich zajmuje kilka minut.

Jeśli zasobnik ma dodatkowy króciec na grzałkę elektryczną, warto rozważyć jej montaż jako źródła awaryjnego. Pozwala ona podgrzać wodę latem bez uruchamiania kotła albo w czasie jego naprawy. Grzałkę zasila się z osobnego obwodu, a jej termostat ustawia się na niższą temperaturę niż kocioł, żeby nie pracowała bez potrzeby.

Najczęstsze błędy

  • Brak zaworu bezpieczeństwa lub zamontowanie zaworu odcinającego między nim a zasobnikiem.
  • Zamienione przyłącza zasilania i powrotu wężownicy.
  • Czujnik niepasujący do kotła albo niewsunięty do końca w tuleję.
  • Za mały zasobnik w stosunku do liczby domowników.
  • Brak reduktora przy wysokim ciśnieniu w sieci.

Przy planowaniu warto też przewidzieć miejsce na serwis. Do zasobnika trzeba mieć dostęp z przodu, żeby wymienić anodę lub wyczyścić wnętrze przez otwór rewizyjny, a nad zasobnikiem stojącym zostawić przestrzeń na wyjęcie anody. Rury przyłączeniowe dobrze jest zaizolować, bo inaczej część ciepła z kotła ucieka do pomieszczenia technicznego.

Zasobnik podłączony do kotła jednofunkcyjnego to wygodny i wydajny sposób na ciepłą wodę w domu. Kluczem jest dobór pojemności do potrzeb, prawidłowe podłączenie wężownicy, zgodny z kotłem czujnik oraz komplet zabezpieczeń na wejściu zimnej wody.

Przeczytaj także